خاور زمین

شايان شليله و محسن ملايري زوج خستگي‌ناپذيري هستند که انگيزه و خلاقيت آنها موتور محرکه جشنواره وب بوده است. شليله به عنون مديرسايت وبنا و بنيان‌گذار اين فستيوال همواره تلاش کرده است نماينده روح توسعه‌دهندگان وب در ايران باشد و بيشترين قرابت را در ميان تيم برگزار کننده با منتخبين جشنواره دارد. از سوي ديگر ملايري را به عنوان رئيس ستاد برگزاري اين دوره بايد نماد آن دسته از فعالين وب دانست که مي‌کوشند اين جامعه دانش‌بنيان را به فضاي حقيقي بيرون متصل کنند.

گفت‌و‌گوي حاضر در فضايي انتقادي و فقط دو روز پس از برگزاري جشنواره انجام شد تا بلکه نماد دغدغه‌ها و ديدگاه‌هاي شرکت‌کنندگان و ناظران باشد. 

 

سوالی که در کل مراسم برای اغلب شرکت‌کننده‌گان مطرح بود درباره میزان فضایی بود که به ال‌جی اختصاص داده بودید. لگویش همه جا اندازه خود لگوی مراسم بود و نیمی از سخنران‌ها هم از ال‌جی بودند. حتی روی تندیس هم مشخص بود. کمی آزاردهنده نبود؟

 

ملایری: ببینید قبول دارم شاید فضایی که ال‌جی در مراسم اختتامیه در اختیار داشت بیش از اندازه بود ولی واقعیت این است که ما اعتقاد داریم بزرگان این بازار باید در بازار وب ایران حضور داشته باشند و منابع مالی‌شان هم صرف جامعه وب بشود. چنین فرآیندی هم از همین رهگذر ممکن است و طبیعتا با توجه به سنخیتی که خود تلویزیون‌های هوشمند ال‌جی با قضیه داشتند کلی این جریان دور از انتظار نبود. یعنی شاخه موبایل و گوشی را اضافه کردیم، همین هم به ال‌جی وزن خاصی داد...

 

وزن ال‌جی در اختتامیه همسنگ وزن خود فستیوال وب بود، حتی سخنران دوم درباره کالاهای تحت گارانتی گلدیران صحبت کرد نه فقط نرم‌افزارهای تلویزیون هوشمند.

 

ملایری: بحث اصلی ما هم این است که کلا جامعه وب ایران تجربه اینکه بنگاه‌های تجاری بزرگ بیایند و روی آن سرمایه‌گذاری کنند را نداشته است. ما ناگزیریم این جریان را با تشویق شرکت‌های بزرگ آغاز کنیم و به نظر من ال‌جی با این کارش نشان داد شجاعت دارد و شجاعتش را هم خرج می‌کند.

 

شما نمی‌توانید لزوما خودتان و منافع‌تان را با کل جامعه وب ایران مترادف بدانید. ضمن اینکه تردیدهایی وجود دارد که حجم به قول شما سرمایه‌گذاری ال‌جی با میزان تریبونی که به آن اختصاص داده شد تناسب داشته باشد.

 

ملایری: باز هم خواهش می‌کنم به دو نکته توجه کنید. اول اینکه تازه این نقطه شروع است و طبیعی است در آغاز همکاری میان بازار و جامعه وب اختلاف سلایقی وجود داشته باشد. یعنی اگر ما بخواهیم حتی پیشرفت‌های سه دوره گذشته را نسبت به این دوره در نظر بگیریم در قیاس با گذشته یک جهش داشته‌ایم. هر کسی که به این جهش کمک کرده باشد از جمله خود عصر ارتباط شایسته قدردانی و فضا دادن است.

 

نکته دوم چه بود؟

 

ملایری: نکته دوم این بود که ما تلاش نکردیم خودمان را برابر با کل جامعه وب ایران یا حتی نماینده آن نشان دهیم. ما خودمان را تنها بخشی از این جامعه می‌دانیم که هر کسی هم می‌تواند در قطب مخالف ما شروع به فعالیت کند. به هر حال هر کسی هم که در این زمینه فعال شود فقط بازار ما را گرم‌تر کرده است. پس به این شکل نیست که بخواهیم خودمان را زبان دیگران بدانیم ولی مشخص است تشنگی و عطش خاصی در این زمینه هم وجود دارد که در خود اختتامیه و کنفرانس‌های حاشیه آن این گرایش را دیدیم.

 

شایان واقعا این جهش که دوست‌تان به آن اشاره می‌کند در چه زمینه‌ای است؟ خارج شدن از فضای آنلاین؟

 

شلیله: صرف همین خارج شدن از حالت کاملا وبی و آمدن به فضای واقعی بدون شک بزرگ‌ترین این جهش‌هاست و اهمیت اسپانسرهایی مثل خود شما و ال‌جی هم در همین قضیه مشخص می‌کند که روی جشنواره‌ای که برای اولین بار از لاک آنلاین خودش خارج می‌شد سرمایه‌گذاری کرده‌اید. شما اساسا در بازار چنین آمادگی‌ای برای سرمایه‌گذاری در فضای وب کمتر می‌بینید. در فضای آنلاین فقط تا یک حدودی می‌توانید رشد کنید ولی این سقف در یک جهان واقعی بسیار بالاتر است. تعداد جوایز هم به استانداردهای بین‌المللی در این زمینه نزدیک شد چون قاعدتا شما باید برای هر شاخه از وب یک جایزه داشته باشید. بزرگ‌ترین جهش جریان به اعتقاد خود من نوع سازماندهی جدید ماجرا بود که از وبنا خارج‌ شد و چندین ساختار اجرایی روی آن کار کردند.

 

پس معتقدید این جشنواره به علت فقدان کسب و کارهای بزرگ در آن فضا نمی‌توانست بیش از این رشد کند؟

 

شلیله: واقعیت این است که نظر شخصی من این بود که جشنواره در فضای آنلاین به سقف خودش رسیده بود. اسپانسرهای فراوانی برای دوره گذشته وجود داشتند، نزدیک به دو هزار نفر ثبت‌نام کرده بودند و به سقف خودش در دنیای مجازی بسیار نزدیک شده بود. در آنلاین نمی‌شد بیشتر از این افراد را دور هم جمع کرد. قسمتی از علاقه ما هم این بود که این جامعه مجازی حالت منسجم‌تری به خود بگیرد، یعنی مثلا افرادی بودند که پنج سال بود وب‌سایت داشتند ولی یک نفر هم ندیده بودشان و در این مراسم حضور داشتند.

 

ملایری: ببینید این جهش زوایای دیگری هم دارد مثلا امسال در جشنواره وب نزدیک به چهار هزار وب‌سایت ثبت‌نام کردند و حدود 80 داور با پروفایل مشخص مراحل قضاوت را انجام دادند، جشنواره واقعا شانس این را داشته که تبدیل به الگویی شود از کل فضای وب کشور، که همین رشد صد درصدی نشان‌دهنده جهش در جشنواره است.

 

باز هم نمی‌شود انکار کرد که این رشد تا حدودی متاثر از رشد سریع جامعه وب ایران و مهم‌تر از آن خلئی است که در این زمینه وجود دارد. لزوما این به این معنی نیست که شما موفق‌تر از پیش هستید.

 

ملایری: ما اصراری هم نداریم که بگوییم این موفقیت ماست ولی اعتقاد داریم موفقیت جامعه وب در نهایت باعث موفقیت همه بازیگرانش می‌شود که ما نیز می‌خواهیم یکی از آنها باشیم. از نظر ما قسمت مهم این جشنواره این است که طلسم این کار شکسته و موجی ایجاد خواهد شد که مجموعه‌های دیگر هم بیایند کار وبگاه را جدی‌تر بگیرند.

 

از دوره قبلی هم این بحث وجود داشت که انتخاب‌ها در نهایت متاثر از سلایق خود مجموعه شرکت خاورزمین است. چقدر این نگرانی جدی است؟

 

ملایری: هم کاندیداها و هم برندگان نه توسط مجموعه خاورزمین که توسط هیات داروان انتخاب شدند و در نهایت سلایق خود ما هیچ تاثیری در آرا نداشت. فرآیند به این شکل بود که یک کمیته انتخاب آثار وجود داشت که هشت‌نفره بود و اسامی‌شان هم روی وبگاه جشنواره موجود است. چون نمی‌توانستیم کل هیات داوران را که بعضا دلمشغولی‌های متعدد هم داشتند درگیر فرآیند گزینش اولیه کنیم، فقط به همان کمیته انتخاب آثار بسنده کردیم. در مرحله بعدی این 80 نفر داور شروع کردند به داوری که با آنها در تماس بودیم و نه تنها معیارها را اطلاع‌رسانی کردیم بلکه آنها که رای کمی داده بودند را تشویق به مشارکت بیشتر کردیم. وقتی به نقطه پایانی داوری رسیدیم با حضور دو نماینده از داوران و با توجه به الکترونیکی بودن کل فرآیند انتخاب برندگان مشخص و معرفی شدند.

 

این نمایندگان داوری چطور انتخاب شدند؟

 

شلیله: از میان فعال‌ترین داوران که نمودار فعالیت‌شان در فرآیند رای‌دهی نشان می‌داد واقعا سایت‌های نوشاخه را بررسی کرده و رای داده‌اند. این را هم توضیح بدهم که روند انتخاب خود کاندیداها تا حدود زیادی نشان می‌داد که چه کسانی برنده نهایی خواهند بود چون بسیاری از سایت‌ها در همان انتخاب اولین بیشترین رای را از هیات داوران گرفتند که یک جور اقبال عمومی را نشان می‌داد.

 

نوع برگزیدن داوران به چه ترتیب بود؟

 

شلیله: ما فقط حدود 50 نفر از داوران را انتخاب کردیم. بخشی‌شان خبرنگارها بودند،‌ بخشی وبلاگ‌نویس‌ها، بخشی مدیران چند شرکت طراحی وب بزرگ بودند و اصلا چند داور خیلی فعال داشتیم. کسانی بودند که داوطلب شدند و خیلی هم شناخته‌شده نبودند و با آنها حرف زدیم و بهشان دسترسی دادیم که رای بدهند و اتفاقا خیلی هم فعال بودند. چون ما سال گذشته این مشکل را داشتیم که ترکیب داوران خیلی تخصصی بود.

 

دقیقا مشکل همینجاست شایان. نمی‌شود انکار کرد که بزرگ‌ترین بلوک رای دست گروهی از داوران است که رای داخل حلقه خودشان جابه‌جا می‌شود و به ندرت به بیرون از خودشان رای می‌دهند. این یک آسیب نیست؟

 

شلیله: برعکس این جریان هم بود.

 

طبیعتا استثنا وجود دارد که در 90 شاخه اجتناب‌ناپذیر است ولی کلا این احساس وجود داشت که داوران به هم نان قرض داده‌اند.

 

شلیله: قبول دارم که 70 درصد داوران افرادی هستند که نگاه تخصصی به فعالیت‌های وب دارند ولی دست‌کم 30 درصد کسانی بودند که واقعا نگاه عمومی به داوری داشتند. این نکته که شما به آن اشاره کردید یک جورهایی اجتناب‌ناپذیر است. کسانی که حضور جدی در فضای وب دارند و به همین نسبت هم صاحب‌نظر در آن هستند به صورت خودکار یک سری روابط اجتماعی و تجاری با هم دارند.

 

یعنی بر حسب روابط نیست و بر حسب فعالیت است؟

 

شلیله: واقعا بر حسب فعالیت و سابقه است. مواردی هم هست که حتی من خودم به شخصه کوچک‌ترین علاقه‌ای به برنده شدن فلان سایت نداشتم ولی میزان فعالیت و ارتباطات مدیرش در حدی بود که باعث موفقیتش در گروهی شد که کمپانی‌های بزرگ تجاری در آن حضور داشتند.

 

خب این که می‌شود انتخاب مدیر وب برتر نه وبگاه برتر! این منصفانه است؟

 

شلیله: خیلی جاها شاید این‌طوری باشد ولی به هر حال شما اگر بخواهید از فعالان وب برای رای‌گیری استفاده کنید ناگزیرید ملاحظات شخصی آنها را نیز در نظر بگیرید...

 

اگر دقت کنید اختلاف محسوسی میان شاخص انتخاب مردمی و هیات داوران وجود دارد که نباید در یک انتخاب وب‌سایت چنین اختلافی وجود داشته باشد.

 

ملایری: علت تفاوت فاحش میان رای‌گیری مردمی و رای‌های هیات داوران این نیست که انتخاب داوران منصفانه نیست، دلیلش این است که این انتخاب‌ها بر اساس معیارهای متفاوتی انجام می‌شود که فعالیت مدیر سایت فقط یکی از آنهاست. در فضای وب ترافیک خیلی فاکتور مهمی است ولی لزوما همه چیز نیست. مثلا وب‌سایتی است که اصلا ساختار و طراحی درستی ندارد ولی چون محتوای جذابی دارد کاربران فراوانی هم جذب کرده است.

 

چرا این تحلیل شما همیشه به ضرر مخاطب است؟ شاید کاربران منصفانه انتخاب کنند ولی فعالان وب بر حسب روابط میان خودشان. چرا دنبال تلفیق این دو رای نیستید؟

 

ملایری: من به هیچ وجه به یکی امتیاز بیشتر و به یکی امتیاز کمتری ندادم فقط توضیح دادم به هر دلیلی که من یا شما اشاره کردیم این رای‌ها با یکدیگر تفاوت دارند ولی لزوما یکی بر دیگری ارجحیت ندارد. ما رای‌گیری مردمی را اضافه کردیم تا وبگاه‌های موجود متوجه شوند که گرایش کاربر به کدام سمت است تا نشانه‌ای باشد برای فعالان وب. پنجره نگاه این دو قشر با هم متفاوت است.

 

یک اشکال سیستم داوری این بود که داوران در نهایت ناگزیر بودند امتیاز مثبت یا منفی بدهند و امکان این وجود نداشت که میان این دو نظر دقیق آنها سنجیده شود و فقط نظر مطلق‌شان مطرح بود.

 

ملایری: این مساله‌ای را قبول دارم که این جریان می‌تواند فرآیند داوری را با خطا مواجه کند و یکی از درس‌هایی که ما در این جشنواره یاد گرفتیم این بود که سری بعدی جشنواره حتما بحث نوع فرآیندی را متحول و تکمیل کنیم. نوع امتیاز و نوع طبقه‌بندی رای‌ها و مهم‌تر از همه تعداد داوران حتما تغییر خواهد کرد و البته دنبال این هستیم هم میزان مشارک در داوری و هم نوع مشارکت در شاخه‌های تخصصی را اصلاح کنیم.

 

تخصص داوران نیز متفاوت است، برای همین هم سطح مشارکت کم بود.

 

ملایری: دقیقا این تخصص‌ها باید ملاک قرار داده شود که بعضا از جنس‌های متفاوتی است و حوزه‌هایی مانند محتوا، فنی و دیداری را شامل می‌شود. این ملاک در این دوره از جشنواره از طریق اطلاع‌رسانی بوده است و این تغییر به صورت خودکار رخ داده است یعنی هر داوری ناخودآگاه به همان شاخه‌ای رای داده است که مورد علاقه و تخصصش بوده. از دوره بعد هم حتما رای‌گیری به صورت تخصصی‌تر و تصادفی‌تر رخ خواهد داد.

 

شلیله: ما واقعا برای مساله داوری بر حسب آزمایش و خطا اقدام نکردیم. از معتبرترین مشابهات جهانی پرسیدیم و مکاتبه کردیم و نمونه گرفتیم تا بدانیم این فرآیند در ساختاری قابل اجراست. مثلا ساختار وبی که 800 داور به 5000 سایت رای می‌دهند واقعا در مقیاس فعلی ما قابل اجرا نیست.

 

شما درباره جهش در سازماندهی صحبت کردید، واقعا در سازماندهی روز اختتامیه به نظر می‌رسید که غافلگیر شدید. به نظر خودتان این‌طور نبود؟

 

بله ما کاملا غافلگیر شدیم.

 

چرا غافگیر شدید، قاعدتا تعداد برندگان و میهمانان خودتان را داشته‌اید؟

 

دبیرخانه برای حدود 100 نفر دعوتنامه فرستاد این افراد کسانی بودند که اگر صد بار به ایمیل شخصی‌شان ایمیل می‌زدید یا تلفن می‌زدید و از آنها درخواست می‌کردید که حتما بیایند می‌گفتند، نمی‌توانند بیایند اما این اتفاق که حتی تمامی میهمانان اختصاصی‌مان نیز حضور پیدا کردند به شکل غیرمترقبه‌ای در جشنواره افتاد.

 

واقعیت این است که ضریب خطای شما در تعداد میهمانان‌تان بیش از 50 درصد بود، اگر برای حدود 10 درصد از میهمانان دچار کمبود جا می‌شدید قابل پذیرش بود!

 

ملایری: من موضوعی را به شوخی بگویم؛ این ضریب خطا را خوشبختانه ما در پذیرایی نداشتیم و فقط در جانمایی اتفاق افتاد. فارغ از شوخی موضوعی که در سازماندهی‌مان به آن توجه نکرده بودیم این بود که گمان می‌کردیم میهمانان جشنواره به توصیه‌های ما گوش خواهند داد چرا که در ایمیل‌ها بارها تکرار کرده بودیم که از آوردن همراه خودداری کنند یا حداقل به ما اطلاع بدهند اما متاسفانه هیچ یک از این دو توصیه را رعایت نکردند.

 

بر فرض که در مورد جانمایی و تعداد میهمانان غافلگیر شدید اما در مورد اینکه سخنرانان و تمام کارگاه‌های شما بدون مترجم فارسی و به زبان انگلیسی برگزار شده هم غافلگیر شدید؟

 

ملایری: در وهله اول مخاطبان کنفراس و اختتامیه یکسان نبودند.

 

در مورد کارگاه‌ها صحبت خواهیم کرد، الان منظورم اختتامیه بود؟

 

ملایری: در اختتامیه دو سخنران به زبان انگلیسی داشتیم که بسیار کوتاه بود!

 

احتمالا منظورتان از کوتاه بودن این است که سخنران‌ها را به زور از پشت تریبون کندید!

 

ملایری: به هر حال این هم ناگزیر بود اما در مورد سخنرانی به زبان انگلیسی به نظر من زیاد هم بد نبود، بالاخره جامعه وب ایران...

 

منظورتان این است که اگر در ایران همایشی برگزار شود که به زبان فارسی نباشد کار حرفه‌ای و استانداردی است؟!

 

ملایری: اولا همایش ما به زبان فارسی بود و در نهایت دو سخنران به زبان انگلیسی صحبت کردند، ضمن اینکه ما در خصوص ترجمه همزمان هم فرم‌های نظرخواهی گذاشته بودیم و از مخاطبان پرسیده بودیم آیا ترجمه همزمان داشته باشیم یا نه. طبیعتا از بازخورد و جواب نیز در آینده استفاده خواهیم کرد اما درباره یک برنامه سه‌ساعته که نهایتا یک ربع آن به انگلیسی بوده نمی‌تواند مشکلی به وجود آورد، مخصوصا برای جامعه وب که تخصص لازم را دارد.

 

در بخش کارگاه‌ها هم که هم بی‌نظمی در زمان‌بندی داشتید و هم برگزاری کارگاه به زبان انگلیسی بود که امکان تعاملی شدن کارگاه‌ها به شکل پرسش و پاسخ را از بین برده بود!

 

ملایری: کنفرانس وب بیش از اینکه شبیه به کارگاه باشد در واقع سخنرانی بود چرا که در کارگاه‌ها تعداد افراد حاضر کمتر است.

 

برای مثال کارگاه یا به تعبیر شما سخنرانی برت باس نماینده دبیلیو تری‌سی که به ظن بسیاری جزو بهترین بخش‌های کنفراس وب بوده، هم به لحاظ زمان‌بندی کم شده و هم اینکه امکان طرح سوال و دریافت پاسخ در بخش پرسش و پاسخ نیز وجود نداشته است؟

 

ملایری: کارگاه‌ها دو طیف داشتند، یک طیف برنامه‌نویسان حرفه‌ای بودند، شاید از همین منظر کارگاه برت باس جزو بهترین‌ها بوده اما یک طیف از مخاطبان هم وجود داشت که برنامه‌نویس حرفه‌ای نبودند اما کارگاه جهاد دانشگاهی که درباره چگونگی اداره یک کسب و کار بود برایشان حائز اهمیت و توجه بیشتری بود. با این حال ترکیبی را آماده کرده بودیم که در کنفرانس علمی نصف روز بتواند طیف متفاوتی از اطلاعات را دریافت کند.

 

به عنوان یک بازخورد بپذیرید که برخی از حاضران در کنفرانس و اختتامیه از نبود مترجم غافلگیر شدند، هرچند من نمی‌دانم چه اصراری است که این موضوع را نمی‌پذیرید؟

 

ملایری: نه بحث پذیرفتن نیست. ما اگر بخواهیم کنفرانس‌مان تداوم داشته باشد قاعدتا باید سرویسی ارائه دهیم که مخاطب می‌خواهد، اگر مخاطب این بازخوردی را که شما بدان اشاره کردید داشته باشند قطعا در مورد آن ترتیب اثر می‌دهیم ضمن اینکه این انتقاد شما هم برای ما کاملا قابل درک است و حتما به آن توجه خواهیم کرد.

 

شلیله: من درباره اختتامیه کاملا می‌پذیرم که به دلیل طیف متفاوت مخاطب باید حتما از مترجم همزمان استفاده می‌کردیم اما در کارگاه‌ها با توجه به بازخوردها به نظر نمی‌رسد مشکلی به وجود آمده باشد.

 

ملایری: ما بازخوردهایی هم داشته‌ایم که ‌گفته‌اند کاش تمام کارگاه‌ها انگلیسی برگزار می‌شد.

 

آقای جهانگیر آقازاده دبیر جشنواره معرفی شد. می‌شود بگویید که ایشان را از کجا و برای چه دعوت به همکاری کردید؟

 

ملایری: امسال طیف زیادی از افراد را داشتیم که به ستاد برگزاری جشنواره وارد شدند، یکی از این افراد آقای آقازاده بود و از ایشان خواستیم که دبیر جشنواره باشند.

 

براساس چه فاکتوری ایشان را دبیر جشنواره کردید؟

 

ملایری: قاعدتا دبیرخانه دلایل موجهی برای انتخاب ایشان داشته است...

 

یعنی به دیگران ربطی ندارد؟

 

ملایری: نه منظورم این نبود. اگر اجازه دهید توضیح می‌دهم. انتخاب ایشان بر اساس سابقه‌ای است که مرتبط با فضای وب است. ایشان جزو افرادی بوده که نسبت به سن و سال‌شان سوابق خوبی در حوزه فناوری اطلاعات و وب داشته‌اند.

 

اگر به سابقه ایشان اشاره مشخص کنید بهتر است.

 

ملایری: از افرادی بودند که همزمان با ورود اینترنت به ایران جزو وبلاگ‌نویسان بودند به اضافه اینکه از مدیرهای فناوری اطلاعات صدا و سیما بودند و مدتی مدیرعامل شرکت تامین تلکام (اپراتور سوم تلفن همراه) نیز بوده‌اند. قطعا سوابق دیگری هم دارند که اگر بخواهید رزومه ایشان را برایتان ارسال می‌کنیم.

 

میزان نقش ایشان در برگزاری جشنواره چقدر بوده چون ایشان از ابتدا تا انتهای مراسم اختتامیه روی سن بودند و حتی خوش‌آمدگویی کردند و بیانیه را خوانند. عملا این تصور را به وجود آورند که جشنواره وب به شکل جدیدش توسط ایشان اجرا و برگزار شده است؟

 

ملایری: جشنواره در شکل جدیدش ماحصل تلاش و همکاری بسیاری از افراد است جدا از اینکه فرد جدیدی همچون آقای آقازاده به تیم دبیرخانه افزوده شدند و دبیری جشنواره را پذیرفتند اما بسیاری از افراد دیگری هم بودند که قاعدتا چون مانند دبیر جشنواره روی صحنه نبودند شما یا مخاطبان آنها را ندیدید.

 

شایان: اگر به دیگر جشنواره‌ها نگاهی بیندازید می‌بینید که عملا این جشنواره‌ها توسط طیف خاص و یکدستی برگزار می‌شود که مورد اقبال جامعه وب ایران هم قرار نمی‌گیرد و تفاوت مشهودی با دست‌اندرکاران جامعه وب دارند. اما در جشنواره وب که با اقبال هم مواجه است ما سعی کردیم طیف‌های مختلفی را درگیر کنیم. هم از جامعه وب و هم از فعالانی که در فضای واقعی تاثیرگذار هستند. از همین رو حضور آقای آقازاده بسیار مثبت بود چرا که این دو حلقه را به هم نزدیک‌تر می‌کند.

 

سوال ما به صورت تلویحی بر این نکته تاکید دارد که جشنواره وب برگزار نمی‌شد مگر با حضور افراد جدیدی که از جامعه وب نیامده‌اند. آیا شما این استنباط را می‌پذیرید؟

 

شایان: به شکلی که ساختارش بخواهد تغییر کند به افراد جدید نیاز داریم. به نظر من ساختار جشنواره وب دیگر نمی‌توانست به شکل سابقش یعنی با تکیه بر یک پایگاه خبری آنلاین و به صورت آنلاین اجرا شود. واقعا جشنواره وب اگر این تغییرات را نمی‌پذیرفت بزرگ نمی‌شد و بزرگ‌تر از این هم نمی‌شد.

 

ما منظور شما را می‌فهمیم اما مساله این است که آوردن فردی مثل آقازاده برای جشنواره وب برای ما ملموس نیست یعنی حتی نامزد‌های جشنواره و میهمانان شما هم همان‌هایی هستند که از جامعه وب آمده‌اند و عملا از طیف ایشان ما نمودی نمی‌بینیم؟

 

شایان: اولا برای ما ویترین یا فیس اهمیت ندارد یعنی نگاه ما مبتنی بر شخص نیست. جشنواره یک تغییر ساختاری داشت، قبلا توسط پایگاه خبری وبنا سازماندهی می‌شد اما امسال توسط شرکت خاورزمین این کار انجام شده است. یکی از تغییرات هم حضور آقای آقازاده بود. در واقع مهم‌ترین تغییر به نظر من این است که جشنواره از یک بستر غیرثبت شده یا غیرحقوقی به یک بستر کاملا حقوقی آمده است. شما خودتان می‌دانید که برگزاری یک جشنواره چقدر دشوار است، خصوصا اگر به صورت غیرحقوقی و غیرثبت‌شده بخواهید این کار را طی سه سال انجام دهید. در تغییر ساختار حقوقی شدن یکی از تغییرات، حضور آقای آقازاده به عنوان رئیس هیات مدیره است که دبیر جشنواره هم بودند.

 

با توجه به این تغییراتی که به آن اشاره شد دغدغه‌ای به وجود آمده مبنی بر اینکه احتمال دارد جشنواره وب از شیوه‌ای که تا به حال بر اساس آن عملکرده است نیز دچار تغییراتی شود و تبدیل به یک جشنواره رسمی شود که متعلق به جامعه وب نخواهد بود بلکه وابسته به صاحبان تجاری‌اش خواهد بود که در حال ظهور پیدا کردن هستند؟

 

شایان: این موضوع حتی وقتی که از جشنواره از وبنا جدا شد و به خاورزمین پیوست نیز جزو دغدغه‌های خود من هم بود و هست، در تمام جلسات هم حرف من این بود که اگر این جشنواره بخواهد از جامعه وب و حلقه مفهمومی اصلی‌اش جدا شود دیگر این جشنواره وب نخواهد بود، بهتر است کار دیگری انجام دهیم. جشنواره وب برای بزرگ شدن و برای اینکه بتواند جامعه وب را به حلقه‌های دیگر وصل کند و معتبر باشد، احتیاج به تغییرات دارد که تغییرات فقط به لحاظ ساختار اجرا و سازماندهی خواهد بود، جشنواره وب با توجه به اینکه سه سال برگزار شد و امسال نیز با ساختار جدید بدون هیچ تغییر ماهیتی برگزار شد قطعا هیچ تغییر ماهیتی نخواهد داشت هرچند ممکن است کادر اجرایی‌اش تغییر کند. جشنواره وب از وب آمده و ماهیت آن هم هیچ گاه تغییر نخواهد کرد. اگر تغییر کند باید اسم آن نیز تغییر کند.

 

پس شما تاکید می‌کنید که جشنواره وب متعلق به وب خواهد بود نه درباره وب؟

 

دقیقا همین‌طور است، ما همین الان جشنواره‌های بسیاری درباره وب داریم که دولتی هم هستند اما چون متعلق به وب نیستند اصلا کسی با آنها ارتباطی برقرار نمی‌کند.

 

ملایری: تغییرات ما مبتنی بر سازماندهی بود اما همان‌طور که شایان گفت ماهیت آن تغییر نکرد بلکه اگر به داورها و کاندیداها نگاهی بیندازید می‌بینید این رویداد متعلق به یک جای خاص یا شرکت خاص نبوده بلکه متعلق به جامعه وب است.

 

شایان: این تغییرات ماهیت زمانی نمود پیدا می‌کند یا خطرناک می‌شود که برندگان از جامعه وب نباشند. یعنی برندگان از بخش‌هایی باشند که یا تجاری هستند یا طیف خاصی را پوشش داده‌اند.

 

برای مشاهده این مصاحبه در وبژه نامه جشنواره وب ایران به آدرس http://www.asreertebat.com/1390/11/15/AsreErtebat_weekly/443/Page/23 مراجعه کنید.